Najczęściej zadawane pytania

Pakiet onkologiczny to potoczne określenie aktów prawnych, wprowadzających szybką terapię onkologiczną, która jest rozwiązaniem organizacyjnym, mającym na celu sprawne i szybkie poprowadzenie pacjenta przez kolejne etapy diagnostyki i leczenia. Szybka terapia onkologiczna jest przeznaczona dla pacjentów, u których lekarze podejrzewają lub stwierdzą nowotwór złośliwy oraz pacjentów w trakcie leczenia onkologicznego (chemioterapia, radioterapia, leczenie chirurgiczne). Nie ma żadnych ograniczeń wiekowych w dostępie do leczenia w ramach szybkiej terapii onkologicznej. Przepisy wprowadzające szybką terapię onkologiczną weszły w życie 1 stycznia 2015 r., a zmodfikowane zostały z dniem 1 lipca 2017 r. Formalnie pakiet onkologiczny nie jest programem zdrowotnym ani profilaktycznym. Pacjent nie zgłasza się do szybkiej terapii onkologicznej ani się do niej nie rejestruje. Również Ministerstwo Zdrowia ani NFZ nie kwalifikują pacjentów do udziału w szybkiej terapii onkologicznej. Decyzję o podjęciu leczenia w ramach szybkiej terapii onkologicznej – na podstawie wyników badań pacjenta – podejmuje lekarz.

Wykaz aktów prawnych regulujących szybką terapię onkologiczną.

  1. Ustawa z dnia 22 lipca 2014 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych oraz niektórych innych ustaw
  2. Ustawa z dnia 9 marca 2017 r. o zmianie ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych
  3. Rozporządzanie Ministra Zdrowia z dnia 21 czerwca 2017 r. w sprawie wzoru karty diagnostyki i leczenia onkologicznego
  4. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 21 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie zakresu niezbędnych informacji gromadzonych przez świadczeniodawców, szczegółowego sposobu rejestrowania tych informacji oraz ich przekazywania podmiotom zobowiązanym do finansowania świadczeń ze środków publicznych
  5. Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 20 października 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej
  6. Rozporządzanie Ministra Zdrowia z dnia 29 grudnia 2014 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu podstawowej opieki zdrowotnej
  7. Rozporządzanie Ministra Zdrowia z dnia 19 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu leczenia szpitalnego
  8. Rozporządzanie Ministra Zdrowia z dnia 20 czerwca 2017 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu ambulatoryjnej opieki specjalistycznej

Najważniejsze nowe elementy systemu opieki zdrowotnej dla pacjentów onkologicznych:

Najważniejsze korzyści, które przyniesie wdrożenie pakietu onkologicznego:

  • skrócenie kolejek dla pacjentów z podejrzeniem nowotworu;
  • uporządkowanie procesu diagnostyki i leczenia pacjenta;
  • wprowadzenie szybkiej diagnostyki i kompleksowego leczenia;
  • zmniejszenie śmiertelności pacjentów onkologicznych;
  • obniżenie kosztów leczenia, dzięki wykryciu choroby we wczesnym stadium.

Szybka terapia onkologiczna to nowe rozwiązanie organizacyjne, wprowadzane przez akty prawne onkologiczny i kolejkowy. Mają one na celu sprawne i szybkie poprowadzenie pacjenta onkologicznego przez kolejne etapy diagnostyki i leczenia. Szybka terapia onkologiczna jest przeznaczona dla pacjentów, u których lekarze podejrzewają lub stwierdzą nowotwór złośliwy oraz pacjentów w trakcie leczenia onkologicznego (chemioterapia, radioterapia, leczenie chirurgiczne). Nie ma żadnych ograniczeń wiekowych w dostępie do świadczeń zdrowotnych udzielanych w ramach szybkiej terapii onkologicznej.

Formalnie pakiet onkologiczny nie jest programem zdrowotnym ani profilaktycznym. Pacjent nie zgłasza się do szybkiej terapii onkologicznej ani się do niej nie rejestruje. Również Ministerstwo Zdrowia ani NFZ nie kwalifikują pacjentów do udziału w szybkiej terapii onkologicznej. Decyzję o podjęciu leczenia w ramach szybkiej terapii onkologicznej – na podstawie wyników badań pacjenta – podejmuje lekarz.

Szybka terapia onkologiczna, którą wprowadza pakiet onkologiczny, jest przeznaczona dla pacjentów, u których lekarze podejrzewają lub stwierdzą nowotwór złośliwy oraz pacjentów w trakcie leczenia onkologicznego (chemioterapia, radioterapia, leczenie chirurgiczne). Nie ma żadnych ograniczeń wiekowych w dostępie do świadczeń zdrowotnych udzielanych w ramach szybkiej terapii onkologicznej.

Formalnie pakiet onkologiczny nie jest programem zdrowotnym ani profilaktycznym. Pacjent nie zgłasza się do szybkiej terapii onkologicznej ani się do niej nie rejestruje. Również Ministerstwo Zdrowia ani NFZ nie kwalifikują pacjentów do udziału w szybkiej terapii onkologicznej.

Decyzję o podjęciu leczenia w ramach szybkiej terapii onkologicznej – na podstawie wyników badań pacjenta – podejmuje lekarz:

  • lekarz rodzinny – POZLekarz POZ skieruje pacjenta do specjalisty właściwego ze względu na umiejscowienie nowotworu lub do onkologa oraz wystawi pacjentowi kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego, jeśli stwierdzi podejrzenie nowotworu złośliwego (na podstawie wywiadu, oceny dolegliwości pacjenta i ewentualnych wyników badań).
  • lekarz specjalista w poradni AOSOd 1 lipca 2017 r. lekarz specjalista w poradni zyskał uprawnienie do wydawania karty diagnostyki i leczenia onkologicznego również w przypadku podejrzenia nowotworu złośliwego. Może on skierować pacjenta do specjalisty właściwego ze względu na umiejscowienie nowotworu lub do onkologa.
  • lekarz specjalista w szpitalu lub udzielający świadczeń w ramach programów zdrowotnychJeśli lekarz specjalista w szpitalu lub udzielający świadczeń w ramach programów zdrowotnych zdiagnozuje nowotwór złośliwy może wydać kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego, co oznacza podjęcie diagnostyki i leczenia w ramach szybkiej terapii onkologicznej. W takim przypadku warunkiem wydania karty będzie potwierdzenie nowotworu złośliwego.

Na tych samych zasadach kartę otrzyma pacjent hospitalizowany z powodu nowotworu.

Uwaga!

W przypadku podejrzenia nawrotu choroby pacjent może otrzymać kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub lekarza specjalisty w poradni ambulatoryjnej (AOS).
Pacjent, który zauważy u siebie jakiekolwiek niepokojące objawy związane ze stanem zdrowia, powinien jak najszybciej skorzystać z porady lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (POZ). Od 1 stycznia 2015 r., aby monitorować stan zdrowia pacjenta, lekarz POZ może zlecać większą liczbę badań diagnostycznych bez potrzeby konsultacji ze specjalistą. Jeśli lekarz stwierdzi, że objawy wskazują na ryzyko nowotworu, ma obowiązek skierować pacjenta na badania, które szybko potwierdzą lub wykluczą to podejrzenie.

Pacjent nie może się zgłosić po kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego. Decyzję o podjęciu leczenia w ramach szybkiej terapii onkologicznej – na podstawie wyników badań pacjenta – podejmuje lekarz:

  • lekarz rodzinny – POZ

    Lekarz POZ skieruje pacjenta do specjalisty właściwego ze względu na umiejscowienie nowotworu lub do onkologa oraz wystawi pacjentowi kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego, jeśli stwierdzi podejrzenie nowotworu złośliwego (na podstawie wywiadu, oceny dolegliwości pacjenta i ewentualnych wyników badań).

  • lekarz specjalista w poradni AOS

    Od 1 lipca 2017 r. lekarz specjalista w poradni zyskał uprawnienie do wydawania karty diagnostyki i leczenia onkologicznego również w przypadku podejrzenia nowotworu złośliwego. Może on skierować pacjenta do specjalisty właściwego ze względu na umiejscowienie nowotworu lub do onkologa.

  • lekarz specjalista w szpitalu lub udzielający świadczeń w ramach programów zdrowotnych

    Jeśli lekarz specjalista w szpitalu lub udzielający świadczeń w ramach programów zdrowotnych zdiagnozuje nowotwór złośliwy może wydać kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego, co oznacza podjęcie diagnostyki i leczenia w ramach szybkiej terapii onkologicznej. W takim przypadku warunkiem wydania karty będzie potwierdzenie nowotworu złośliwego.

Na tych samych zasadach kartę otrzyma pacjent hospitalizowany z powodu nowotworu.

Uwaga!

W przypadku podejrzenia nawrotu choroby pacjent może otrzymać kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub lekarza specjalisty w poradni ambulatoryjnej (AOS).

Pacjent, który zauważy u siebie jakiekolwiek niepokojące objawy związane ze stanem zdrowia, powinien jak najszybciej skorzystać z porady lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (POZ). Od 1 stycznia 2015 r., aby monitorować stan zdrowia pacjenta, lekarz POZ może zlecać większą liczbę badań diagnostycznych bez potrzeby konsultacji ze specjalistą. Jeśli lekarz stwierdzi, że objawy wskazują na ryzyko nowotworu, ma obowiązek skierować pacjenta na badania, które szybko potwierdzą lub wykluczą to podejrzenie.

Szybka terapia onkologiczna jest realizowana w ramach NFZ, w związku z tym pacjent nie płaci za leczenie.

Od 1 stycznia 2015 r., aby monitorować stan zdrowia pacjenta, lekarz podstawowej opieki zdrowotnej (POZ) może zlecać większą liczbę badań diagnostycznych bez potrzeby konsultacji ze specjalistą. Jeśli lekarz stwierdzi, że objawy wskazują na ryzyko nowotworu, ma obowiązek skierować pacjenta na badania, które szybko potwierdzą lub wykluczą to podejrzenie.

Jedną z najważniejszych zmian, które wprowadza pakiet onkologiczny, jest obowiązek przestrzegania przez świadczeniodawców terminów wyznaczonych na wykonanie diagnostyki onkologicznej. Jest to podstawa szybkiej terapii onkologicznej. Pakiet gwarantuje pacjentom, u których podejrzewa się chorobę nowotworową, określone terminy na wykonanie badań diagnostycznych. Diagnoza musi zostać postawiona w ciągu 9 tygodni od momentu zgłoszenia się pacjenta do specjalisty.

Pakiet onkologiczny gwarantuje pacjentom, u których podejrzewa się chorobę nowotworową, określone terminy na wykonanie badań diagnostycznych. Diagnoza musi zostać postawiona w ciągu 7 tygodni od momentu zgłoszenia się pacjenta do specjalisty.

W ramach pakietu onkologicznego nie można wykonywać badań profilaktycznych. Formalnie pakiet onkologiczny nie jest programem zdrowotnym ani profilaktycznym. Pacjent nie zgłasza się do szybkiej terapii onkologicznej ani się do niej nie rejestruje. Również Ministerstwo Zdrowia ani NFZ nie kwalifikują pacjentów do udziału w szybkiej terapii onkologicznej.

Szybka terapia onkologiczna, którą wprowadza pakiet onkologiczny, jest przeznaczona dla pacjentów, u których lekarze podejrzewają lub stwierdzą nowotwór złośliwy oraz pacjentów w trakcie leczenia onkologicznego (chemioterapia, radioterapia, leczenie chirurgiczne). Nie ma żadnych ograniczeń wiekowych w dostępie do świadczeń zdrowotnych udzielanych w ramach szybkiej terapii onkologicznej.

Pacjent, który zauważy u siebie jakiekolwiek niepokojące objawy związane ze stanem zdrowia, powinien jak najszybciej skorzystać z porady lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (POZ). Pacjenci, którzy są w grupie ryzyka, powinni poinformować o tym swojego lekarza rodzinnego. Od 1 stycznia 2015 r., aby monitorować stan zdrowia pacjenta, lekarz POZ może zlecać większą liczbę badań diagnostycznych bez potrzeby konsultacji ze specjalistą. Jeśli lekarz stwierdzi, że objawy wskazują na ryzyko nowotworu, ma obowiązek skierować pacjenta na badania, które szybko potwierdzą lub wykluczą to podejrzenie.

Badania profilaktyczne można wykonać w ramach Narodowego programu zwalczania chorób nowotworowych. Więcej informacji na stronach:

http://www.mz.gov.pl/zdrowie-i-profilaktyka/narodowy-program-zwalczania-chorob-nowotworowych/narodowy-program-zwalczania-chorob-nowotworowych-na-lata-2016-2024/

http://profilaktykaraka.coi.waw.pl/hydra/showpage.php?pageID=49

Formalnie pakiet onkologiczny nie jest programem profilaktycznym ani przesiewowym. W ramach pakietu onkologicznego nie można wykonywać badań profilaktycznych.

Szybka terapia onkologiczna, którą wprowadza pakiet onkologiczny, jest przeznaczona dla pacjentów, u których lekarze podejrzewają lub stwierdzą nowotwór złośliwy oraz pacjentów w trakcie leczenia onkologicznego (chemioterapia, radioterapia, leczenie chirurgiczne).

Pacjent, który zauważy u siebie jakiekolwiek niepokojące objawy związane ze stanem zdrowia, powinien jak najszybciej skorzystać z porady lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (POZ). Pacjenci, którzy są w grupie ryzyka, powinni poinformować o tym swojego lekarza rodzinnego. Od 1 stycznia 2015 r., aby monitorować stan zdrowia pacjenta, lekarz POZ może zlecać większą liczbę badań diagnostycznych bez potrzeby konsultacji ze specjalistą. Jeśli lekarz stwierdzi, że objawy wskazują na ryzyko nowotworu, ma obowiązek skierować pacjenta na badania, które szybko potwierdzą lub wykluczą to podejrzenie.

Decyzję o podjęciu leczenia w ramach szybkiej terapii onkologicznej – na podstawie wyników badań pacjenta – podejmuje lekarz.

Badania profilaktyczne można wykonać w ramach Narodowego programu zwalczania chorób nowotworowych. Więcej informacji na stronach:

http://www.mz.gov.pl/zdrowie-i-profilaktyka/narodowy-program-zwalczania-chorob-nowotworowych/narodowy-program-zwalczania-chorob-nowotworowych-na-lata-2016-2024/

http://profilaktykaraka.coi.waw.pl/hydra/showpage.php?pageID=49

Pacjent, który zauważy u siebie jakiekolwiek niepokojące objawy związane ze stanem zdrowia, powinien jak najszybciej skorzystać z porady lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (POZ). Od 1 stycznia 2015 r., aby monitorować stan zdrowia pacjenta, lekarz POZ może zlecać większą liczbę badań diagnostycznych bez potrzeby konsultacji ze specjalistą. Jeśli lekarz stwierdzi, że objawy wskazują na ryzyko nowotworu, ma obowiązek skierować pacjenta na badania, które szybko potwierdzą lub wykluczą to podejrzenie.

Formalnie pakiet onkologiczny nie jest programem profilaktycznym ani przesiewowym. W ramach pakietu onkologicznego nie można wykonywać badań profilaktycznych.

Szybka terapia onkologiczna, którą wprowadza pakiet onkologiczny, jest przeznaczona dla pacjentów, u których lekarze podejrzewają lub stwierdzą nowotwór złośliwy oraz pacjentów w trakcie leczenia onkologicznego (chemioterapia, radioterapia, leczenie chirurgiczne).

Pacjent, który zauważy u siebie jakiekolwiek niepokojące objawy związane ze stanem zdrowia, powinien jak najszybciej skorzystać z porady lekarza podstawowej opieki zdrowotnej (POZ). Pacjenci, którzy są w grupie ryzyka, powinni poinformować o tym swojego lekarza rodzinnego. Od 1 stycznia 2015 r., aby monitorować stan zdrowia pacjenta, lekarz POZ może zlecać większą liczbę badań diagnostycznych bez potrzeby konsultacji ze specjalistą. Jeśli lekarz stwierdzi, że objawy wskazują na ryzyko nowotworu, ma obowiązek skierować pacjenta na badania, które szybko potwierdzą lub wykluczą to podejrzenie.

Decyzję o podjęciu leczenia w ramach szybkiej terapii onkologicznej – na podstawie wyników badań pacjenta – podejmuje lekarz.

Badania profilaktyczne można wykonać w ramach Narodowego programu zwalczania chorób nowotworowych. Więcej informacji na stronach:

http://www.mz.gov.pl/zdrowie-i-profilaktyka/narodowy-program-zwalczania-chorob-nowotworowych/narodowy-program-zwalczania-chorob-nowotworowych-na-lata-2016-2024/

http://profilaktykaraka.coi.waw.pl/hydra/showpage.php?pageID=49

Szybka terapia onkologiczna jest przeznaczona dla pacjentów, u których lekarze podejrzewają lub stwierdzą nowotwór złośliwy oraz pacjentów w trakcie leczenia onkologicznego (chemioterapia, radioterapia, leczenie chirurgiczne).

Decyzję o podjęciu leczenia w ramach szybkiej terapii onkologicznej – na podstawie wyników badań pacjenta – podejmuje lekarz:

  • lekarz rodzinny – POZLekarz POZ skieruje pacjenta do specjalisty właściwego ze względu na umiejscowienie nowotworu lub do onkologa oraz wystawi pacjentowi kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego, jeśli stwierdzi podejrzenie nowotworu złośliwego (na podstawie wywiadu, oceny dolegliwości pacjenta i ewentualnych wyników badań).
  • lekarz specjalista w poradni AOSOd 1 lipca 2017 r. lekarz specjalista w poradni zyskał uprawnienie do wydawania karty diagnostyki i leczenia onkologicznego również w przypadku podejrzenia nowotworu złośliwego. Może on skierować pacjenta do specjalisty właściwego ze względu na umiejscowienie nowotworu lub do onkologa.
  • lekarz specjalista w szpitalu lub udzielający świadczeń w ramach programów zdrowotnychJeśli lekarz specjalista w szpitalu lub udzielający świadczeń w ramach programów zdrowotnych zdiagnozuje nowotwór złośliwy może wydać kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego, co oznacza podjęcie diagnostyki i leczenia w ramach szybkiej terapii onkologicznej. W takim przypadku warunkiem wydania karty będzie potwierdzenie nowotworu złośliwego.

Uwaga!

W przypadku podejrzenia nawrotu choroby pacjent może otrzymać kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub lekarza specjalisty w poradni ambulatoryjnej (AOS).

Chorzy, który rozpoczęli swoje leczenie przed 1 stycznia 2015 r. również mogą korzystać ze świadczeń w ramach pakietu onkologicznego. Pacjentom, którzy są obecnie leczeni, np. są w trakcie chemioterapii, kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego może wystawić lekarz pracujący w szpitalu prowadzącym leczenie.

Decyzję o wydaniu karty – na podstawie wyników badań pacjenta – podejmuje lekarz.

Szybka terapia onkologiczna jest przeznaczona dla pacjentów, u których lekarze podejrzewają lub stwierdzą nowotwór złośliwy oraz pacjentów w trakcie leczenia onkologicznego (chemioterapia, radioterapia, leczenie chirurgiczne).

Po zakończeniu leczenia (także w ramach szybkiej terapii onkologicznej) pacjent wraca pod opiekę lekarza POZ, który na podstawie badań diagnostycznych monitoruje jego stan zdrowia. Poszerzony wykaz tych badań nie obejmuje jednak rezonansu magnetycznego, ponieważ nie jest to podstawowe badanie kontrolne. Na rezonans magnetyczny kieruje pacjenta w razie potrzeby lekarz specjalista.

Szybka terapia onkologiczna jest przeznaczona dla pacjentów, u których lekarze podejrzewają lub stwierdzą nowotwór złośliwy oraz pacjentów w trakcie leczenia onkologicznego (chemioterapia, radioterapia, leczenie chirurgiczne).

Po zakończeniu leczenia (także w ramach szybkiej terapii onkologicznej) pacjent wraca pod opiekę lekarza POZ, który na podstawie badań diagnostycznych monitoruje jego stan zdrowia. Na badania kontrolne może kierować pacjenta zarówno lekarz specjalista, jak i lekarz POZ.

Szybka terapia onkologiczna jest przeznaczona dla pacjentów, u których lekarze podejrzewają lub stwierdzą nowotwór złośliwy oraz pacjentów w trakcie leczenia onkologicznego (chemioterapia, radioterapia, leczenie chirurgiczne).

Po zakończeniu leczenia (także w ramach szybkiej terapii onkologicznej) pacjent wraca pod opiekę lekarza POZ, który na podstawie badań diagnostycznych monitoruje jego stan zdrowia.

W przypadku podejrzenia nawrotu choroby pacjent może otrzymać kartę diagnostyki i leczenia onkologicznego od lekarza podstawowej opieki zdrowotnej lub lekarza specjalisty w poradni ambulatoryjnej (AOS).

Podstawową zmianą w funkcjonowaniu pakietu onkologiczne, która weszła w życie z dniem 1 lipca 2017 r. jest wprowadzenie możliwości wydania karty diagnostyki i leczenia onkologicznego, gdy podejrzewa nowotwór złośliwy. Przed tym terminem musiał on potwierdzić nowotwór złośliwy, aby móc ją wydać.

Od 1 lipca 2017 r. obowiązuje również nowy wzór karty diagnostyki i leczenia onkologicznego. Zmniejszono ilość danych w niej zawartych, aby usprawnić proces jej wypełniania. Karty wydane przed tym terminem zachowują swoją ważność.